حق تعالى در قرآن مجيد مىفرمايد قُتِلَ أَصْحابُ الْأُخْدُودِ « 1 » « كشته شدند - يا ملعون شدند - أصحاب أخدود » كه گودى عظيم در زمين كنده بودند ، النَّارِ ذاتِ الْوَقُودِ « 2 » « وآن گود پر بود از آتشى كه زبانه مىكشيد » ، إِذْ هُمْ عَلَيْها قُعُودٌ « 3 » « در وقتي كه ايشان بر دور آن آتش نشسته بودند » ، وَهُمْ عَلى ما يَفْعَلُونَ بِالْمُؤْمِنِينَ شُهُودٌ « 4 » « وايشان بر آنچه مىكردند بر مؤمنان گواهان بودند » كه نزد پادشاه خود گواهى دهند يا در قيامت گواه خواهند بود واعضا وجوارح ايشان بر ايشان گواهى خواهند داد ، وَما نَقَمُوا مِنْهُمْ إِلَّا أَنْ يُؤْمِنُوا بِاللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ « 5 » « وانكار نكردند به ايشان وعيب نكردند چيزى از ايشان را مگر آنكه ايمان آورده بودند به خداوند عزيز مستحقّ حمد بر نعمتها » . علي بن إبراهيم روايت كرده است كه : كسى كه برانگيخت حبشه را براي جنگ أهل يمن « ذو نواس » بود ، وأو آخر پادشاهان حمير بود واختيار دين يهود كرد وجمع شدند با أو قبيلهء حمير بر يهود شدن وخود را يوسف نام كرد ، ومدتي بر اين مذهب ماند پس به أو خبر دادند كه گروهى در نجران هستند كه بر دين نصرانيت مانده‌اند وآنها بر أصل دين عيسى عليه السّلام بودند وبه حكم إنجيل عمل مىكردند ، وسر كردهء ايشان عبد اللّه بن يا من بود ، و

--> ( 1 ) . سورهء بروج : 4 . ( 2 ) . سورهء بروج : 5 . ( 3 ) . سورهء بروج : 6 . ( 4 ) . سورهء بروج : 7 . ( 5 ) . سورهء بروج : 8 .